De klok is weer verzet en de lente doet langzamerhand weer haar intrede.
Dat betekent ook dat de periode aanbreekt die bol staat van de
feestdagen. De cliënten naar wie ik op de maandag ga, hebben dit jaar
extra pech, want ook Koningsdag valt dit jaar op maandag. In goed
overleg en wat extra inzet van mij op de dinsdagmiddag hebben we het
samen goed kunnen regelen. Toen bleek dat een interessante cursus van De
Zorgzaak ook nog eens op een maandag viel, was mijn eerste reactie dat
ik me niet op zou geven. Soms heb ik nu eenmaal de neiging om in
onmogelijkheden in plaats van mogelijkheden te denken…

Maar de onderwerpen die op de agenda staan, spraken me wel aan,
bijvoorbeeld dementie. Vorig jaar maakte ik een tijdje schoon bij een
meneer met dementie. De bedoeling was dat ik samen met hem op zou
werken. Maar dat wilde hij beslist niet. Hij bleef nors weigeren.
Uiteindelijk vroeg ik hem wat hij ervan zou vinden als ik alleen zijn
huis ging schoonmaken. Opeens vroeg hij me: “Krijg je dan betaald?” Toen
ik dat bevestigde, veranderde hij als een blad aan een boom. “Dan ga je
toch gewoon je gang! Maar ik ga je niet helpen bij je werk!” Veranderde
hij plotseling van mening, omdat hij zo het idee had, zelf te beslissen?
Geen idee. Misschien een interessante vraag voor de inspiratiedag.

Mijn cliënten van maandag waren bereid om voor een vierde keer in hun
agenda te kijken. Ze maken het mogelijk dat ik naar de inspiratiedag
kan. Top toch?!