In mijn vakantie in de eerste week van juni ben ik naar het Jopie Huisman Museum in Workum geweest. Mijn moeder heeft een kleine reproductie aan de muur hangen en ik ben altijd al gefascineerd door zijn levensverhaal. De omweg op de terugweg was de moeite waard.

In een bepaalde fase van zijn artistieke leven schilderde Jopie Huisman oude kledingstukken (vodden) na. Dat deed hij op zo’n realistische manier dat je bij het bekijken van een schilderij de neiging krijg om de stof aan te raken. Hij stond op een bijzondere manier in het leven en in zijn schilderijen komt zijn filosofie of kijk op het leven tot uiting. Op de website van het museum (www.jopiehuismanmuseum.nl) staat: ‘Jopie was een authentiek en krachtig mens, gepassioneerd en kwetsbaar tegelijk, en een unieke autodidacte kunstschilder. Hij kwam op voor arme sloebers en mensen uit de zogenoemde zelfkant van de maatschappij. Niet alleen door naar hen te luisteren en ze gastvrij te ontvangen, maar ook door hen te schilderen; hun lompen en werkschoenen. Met zijn doeken behoedde Jopie hun diepmenselijke verhaal voor de vergetelheid. Iemand heeft hun leven ‘gezien’ en het met mededogen geregistreerd. Daarmee gaf hij ze de eer die ze naar zijn gevoel verdienden.’

Door de film met interviews met Jopie Huisman bedacht ik me dat veel van de huishoudelijk verzorgenden ook vaak met mededogen naar hun cliënten kijken. Mensen maken allemaal dingen mee, van kleine dingen tot heftige zaken die om acceptatie vragen. Het is mooi dat je soms het verschil kunt maken door het huis op orde te brengen, even tijd te hebben voor een praatje of door aandachtig te luisteren. Daarnaast maak je zelf natuurlijk ook dingen in je eigen leven mee. Jopie Huisman heeft me laten zien dat het belangrijk is hoe je naar anderen en jezelf kijkt. Zie je alleen de rafelrandjes of kijk je verder dan de buitenkant?

De foto is verstrekt door het Jopie Huisman Museum! Dank daarvoor. Neem zeker een kijkje op de website of ga eens een dagje naar het mooie Workum, je zult versteld staan.